ബ്രേക്ക് പോയ ബസ് പോലെയാണ് ചില സമയത്ത് നിയന്ത്രണം വിട്ട മനസ്... എവിടെയെങ്കിലും ഇടിച്ചേ നില്ക്കൂ എന്നുള്ളത് ഉറപ്പാണ്. പിന്നെ പരമാവധി അപകടത്തിന്റെ ആഘാതം കുറയ്ക്കാന് ശ്രമിക്കാം എന്ന് മാത്രം.
09 February 2016
Mathematics of love
When X becomes Y.
When she becomes prettier
When she behaves mature
When she finds a better choice
Above all when she looks happier than ever...
Then your eX (girlfriend) becomes Y... Your mind will ask yourself "Y I left her?" :P
When she becomes prettier
When she behaves mature
When she finds a better choice
Above all when she looks happier than ever...
Then your eX (girlfriend) becomes Y... Your mind will ask yourself "Y I left her?" :P
ബഡ്ജറ്റിലൊതുങ്ങുന്ന ആഗ്രഹങ്ങള്
"എനിക്കൊരു സാധനം വാങ്ങി തരാമോ?" അവള് ചോദിച്ചു. എന്റെ ഉള്ളൊന്നു കാളി. ഞാന് ചോദിച്ചു എന്താ? "ഒരു കമ്മല്..." അവള് പറഞ്ഞു. പത്രത്തിലെ സ്വര്ണ്ണവിലയുടെ കോളമാണ് മനസ്സില് വന്നത്. ദാരിദ്ര്യം തുപ്പലായിറക്കി വിക്കിക്കൊണ്ട് "തരാല്ലോ" എന്ന് പറയാനായി നാവു ഉയര്ത്തിയതാണ്. മനസ് കണ്ട് അവിടെ നിന്ന് അവള് പറഞ്ഞു "അതേ 50 രൂപയില് കുറഞ്ഞത് മതി. ഇയാള് തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്ത് വാങ്ങിത്തരണം..." പാതിയില് കുടുങ്ങിക്കിടന്ന ഉമിനീരിറങ്ങി... എല്ലാം വാങ്ങി വെച്ചതല്ലാതെ ഒന്നും വാങ്ങിക്കൊടുക്കാന് ഇതുവരെ തോന്നാതിരുന്ന എന്റെ ബോധമില്ലായ്മയില് നാണം തോന്നി. ഉള്ളില് മിന്നിത്തെളിഞ്ഞ ജോസ് ആലുക്കാസും മലബാര് ഗോള്ഡുമെല്ലാം മായ്ച്ച് സഫ ഫാന്സി സ്വപ്നം കണ്ട് കിടക്കുമ്പോള് ഞാന് ചിന്തിച്ചു അവളുമിപ്പോള് ബഡ്ജറ്റില് ആഗ്രഹിക്കാന് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു...
#her #love #life
#her #love #life
പുതിയ അഡ്മിഷന്
ഏറ്റവുമധികം ക്രിയേറ്റിവ് ആകുന്ന സമയങ്ങളില് ഒന്ന് പ്രിയപെട്ടവരുടെ വര്ക്ക് കണ്ട് അഭിപ്രായം പറയേണ്ടി വരുമ്പോഴാണ് wink emoticon ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കില് എങ്ങനെ അത് ഭംഗിയായി അവതരിപ്പിക്കും എന്നത് ഉള്ളിലാളുന്ന ഒരു തീയാണ്. സര്ഗാത്മക ശ്രമങ്ങളുടെ വേദനയും ബുദ്ധിമുട്ടും നന്നായി അറിയാമെങ്കിലും ഉള്ളില് ശരിക്കും തോന്നിയത് പറയാതിരുന്നാല് വല്ലാത്ത നെഞ്ചെരിപ്പും പുളിച്ചു തികട്ടലുമാണ്. അവിടെയൊക്കെ വിയോജിപ്പുകളും ഇഷ്ട്ടക്കേടുകളും എങ്ങനെ വിഷമിപ്പിക്കാതെ അറിയിക്കാം എന്നത് വലിയ വെല്ലുവിളിയായി മാറിയിട്ടുണ്ട്. അപ്പോഴൊക്കെയും സാഹസികമായ ആ കര്മ്മം വിജയകരമായി നിര്വ്വഹിച്ച് അഭിമാനത്തോടെ സ്വയം തോളത്ത് തട്ടിയിട്ടുമുണ്ട്. ആ ആത്മവിശ്വാസത്തോട് കൂടി അറിയിക്കുന്നു ഈ വിഭാഗത്തില് പുതിയ അഡ്മിഷന് ആരംഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിദ്യാര്ഥികള് 10 രൂപയുടെ റീച്ചാര്ജ് കൂപ്പണോടൊപ്പം അപേക്ഷിക്കുക ;)
മാറ്റമില്ലാത്ത മറവി
ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക് വണ്ടി കയറിക്കഴിഞ്ഞാല്, അവിടെ എത്തിക്കഴിഞ്ഞാല്, എത്താൻ ലേറ്റ് ആയാല്... അത് വീട്ടിൽ വിളിച്ചറിയിക്കാൻ മറക്കുന്നതും, "എനിക്കറിയാം നീ മറക്കുമെന്ന്" എന്ന് പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അമ്മ ഇങ്ങോട്ട് വിളിക്കുന്നതും ഇന്നും മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുന്നു...
പുതുക്കിയ പട്ടിക
ഭക്ഷണം, ജലം, വായു, പാര്പ്പിടം, സെല്ഫി എടുക്കാന് പറ്റിയ ഫ്രന്റ് ക്യാമറ ഉള്ള മൊബൈല്ഫോണ്...
അടിസ്ഥാന ജീവിത സൗകര്യങ്ങളുടെ പുതുക്കിയ പട്ടികയില് നിന്ന്.
അടിസ്ഥാന ജീവിത സൗകര്യങ്ങളുടെ പുതുക്കിയ പട്ടികയില് നിന്ന്.
യാന്
ആക്സിനേയും നിവിയയേയും തോല്പ്പിച്ച് ശരീരത്തിന് മുലപ്പാലിന്റെയും ബേബി സോപ്പിന്റെയും പൌഡറിന്റെയും ഗന്ധം തന്ന്... നെഞ്ചില് തന്നെ കാര്യം നടത്തി ഉണക്കിയെടുത്ത ഷര്ട്ടുകളെയും ടീ ഷര്ട്ടുകളേയും വീണ്ടും അയയില് വയറൊട്ടിച്ച് കമഴ്ത്തിയിട്ട്... ഒരു മാസം കൊണ്ട് ബുദ്ധിജീവി-ചിന്തക- സിനിമാക്കാരന് ഗൌരവത്തിന്റെ സ്റ്റിക്കര് പറിച്ച് കളഞ്ഞ് കൊഞ്ചിക്കാന് പഠിപ്പിച്ച്... ഇടയ്ക്കിടെ ആരും കാണാതെ തൊട്ടിലില് തലയിടീച്ച്... മഴവില്ല് പോലെ തെളിയുന്ന ചിരിയില് മനസിനെ മയിലാട്ടമാടിച്ച്... ഓടി വിളിച്ച് ആ ആട്ടത്തിന് ആളെക്കൂട്ടിച്ച്... ആള് കൂടുമ്പോഴേക്കും മാഞ്ഞ മഴവില്ലില് നിരാശനാക്കിച്ച്... രാവിലെയും ഉച്ചയ്ക്കും വൈകിട്ടും വശീകരിച്ച് സമയം കളയിച്ച്... പുതിയ പുതിയ പോസുകളുമായി ഫോട്ടോകള് എടുപ്പിച്ച്... ഡിപി മാറ്റിച്ച്... ഉമ്മകള് ഏറ്റു വാങ്ങിച്ച് അങ്ങനെ അങ്ങനെ അങ്ങനെ എന്റെ ലോകം ഇപ്പോള് ഈ രണ്ട് കണ്ണുകളിലേക്ക് ചുരുങ്ങുന്നു...
#യാന് #അനന്തിരവന് #ജെനിത്തമ്മാവന് #jkgraphy
e-കാലത്തിന് 10 ലക്ഷം കാഴ്ച്ചക്കാര്
2 വര്ഷങ്ങള്ക്ക് മുന്പ്... ഇന്ന് കാണും വിധവുമുള്ള ഷോര്ട്ട് ഫിലിമുകളുടെ ഒഴുക്കു തുടങ്ങും മുന്പ്... റേഡിയോയെന്ന ഗുരുകുലത്തില് അവസാന വര്ഷ കോഴ്സ് ചെയ്യുന്ന നേരത്ത്... സിനിമാമോഹം ശരീരത്തിലേക്ക് കൂടി പടര്ന്നു കൊണ്ടിരുന്ന കാലത്ത്, പ്രൊഫഷണല് സിനിമാ ശ്രമങ്ങളുടെ ഭാഗമായി അങ്ങേയറ്റം പരിമിതികളില് നിന്ന് കൊണ്ട് തന്നെ ഞങ്ങള് ഒരു കുഞ്ഞു പടം പിടിച്ചിരുന്നു. പേര് 'e-കാലത്ത്'. എന്നെ സംബന്ധിച്ച് ആദ്യമായി ഒരു സിനിമയുടെ ഭാഗമാകാന് അവസരം തന്ന ചിത്രം... എന്റെയും കൂട്ടുകാരുടെയും എന്നത്തേയും മേല്വിലാസങ്ങളില് ഒന്ന്... കഴിഞ്ഞ മാസം അത് 10 ലക്ഷം കാഴ്ച്ചക്കാര് തികച്ചു മുന്നേറുന്നു എന്നത് വലിയ സന്തോഷത്തോടെയും അതിലേറെ അഭിമാനത്തോടെയും പങ്കു വെയ്ക്കുന്നു.
ഇതോടൊപ്പം ക്യാമറാമാന് Alex J Pulickal എന്ന ഞങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട അലക്സ് ഇന്ന് എബ്രിഡ് ഷൈന് സംവിധാനം ചെയുന്ന നിവിന് പോളിയുടെ 25-ആം സിനിമ 'ആക്ഷന് ഹീറോ ബിജു'വിന് ക്യാമറ ചെയ്ത് കൊണ്ട് സ്വതന്ത്ര ക്യാമറാമാന് ആകുകയാണ് എന്ന ഇരട്ടി മധുരം കൂടി നീട്ടിയൊരു വിസില് അടിച്ച് ഇഷ്ട്ടക്കാരെ അറിയിക്കുന്നു. ഏവര്ക്കും 10 ലക്ഷം നന്ദി.
e-കാലത്ത് കാണാത്തവര്ക്ക് ലിങ്ക്: https://www.youtube.com/watch?v=yqq7vElv7Tc
ഇതോടൊപ്പം ക്യാമറാമാന് Alex J Pulickal എന്ന ഞങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട അലക്സ് ഇന്ന് എബ്രിഡ് ഷൈന് സംവിധാനം ചെയുന്ന നിവിന് പോളിയുടെ 25-ആം സിനിമ 'ആക്ഷന് ഹീറോ ബിജു'വിന് ക്യാമറ ചെയ്ത് കൊണ്ട് സ്വതന്ത്ര ക്യാമറാമാന് ആകുകയാണ് എന്ന ഇരട്ടി മധുരം കൂടി നീട്ടിയൊരു വിസില് അടിച്ച് ഇഷ്ട്ടക്കാരെ അറിയിക്കുന്നു. ഏവര്ക്കും 10 ലക്ഷം നന്ദി.
e-കാലത്ത് കാണാത്തവര്ക്ക് ലിങ്ക്: https://www.youtube.com/watch?v=yqq7vElv7Tc
ഗുണപാഠം
എവിടെ പോയാലും ഒരു സിനിമാപ്രാന്തന് അത്യാവശ്യമായി കയ്യില് കരുതേണ്ട ഒന്നുണ്ട്;
ഒരു 'ഹാര്ഡ് ഡ്രൈവ്' ചുരുങ്ങിയത് ഒരു 'പെന്ഡ്രൈവ്'.
ഒരു 'ഹാര്ഡ് ഡ്രൈവ്' ചുരുങ്ങിയത് ഒരു 'പെന്ഡ്രൈവ്'.
ലാസ്റ്റ് 2 ബോള്
നാളുകള്ക്ക് ശേഷം കസിന്റെ വീട്ടുമുറ്റത്ത് ക്രിക്കറ്റ് കളിച്ചു... പൊക്കി അടിച്ചാലും, ചില്ലില് കൊണ്ടാലുമൊക്കെ ഔട്ട് അടക്കം ഇട്ടാവട്ട ക്രിക്കറ്റിന്റെ ഡക്വര്ത്ത് ലൂയിസ് നിയമാവലിയില് പുതിയ ചില നിയമങ്ങളും 3 ബോള് എറിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും വന്ന കിതപ്പുമൊഴിച്ചു നിര്ത്തിയാല് ആ പഴയ ഉടായിപ്പ് മറുപടിക്ക് ഒരു മാറ്റവുമില്ലായിരുന്നു. 7 ബോള് കഴിഞ്ഞിട്ടും എണ്ണാന് മറന്ന ബോളറുടെ ചോദ്യത്തിന് ഒട്ടുമാലോചിക്കാതെ ഞാന് പറഞ്ഞു "ലാസ്റ്റ് 2 ബോള്" :)
#Cricket #Childhood #Memories #Nostalgia
#Cricket #Childhood #Memories #Nostalgia
സ്വീറ്റ് ജീരകം
അര്ഹതപ്പെട്ടതേ ആഗ്രഹിക്കാവൂ എന്നാണെങ്കിലും എന്നും അര്ഹിക്കുന്നതിലും കൂടുതല് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും സ്വന്തമാക്കിയിട്ടുമുള്ള ഒന്ന്... സത്യത്തില് ചെയ്യുന്നത് കള്ളമാണോ കൊള്ളയാണോ എന്ന സംശയം ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് ഇത് വാരിയെടുക്കുന്ന കാര്യത്തില് ഇന്നും ബാക്കിയാണ്.
#ശീലം #വീക്ക്നെസ് #സംശയം #ചുറ്റുംനോക്കല് #വാരിയെടുക്കല്
ജാക്ക് ചിത്രം വരയ്ക്കുമ്പോള്
*സംഗതി നടക്കുന്നത് ഒരു ദൂരദര്ശന് കാലത്താണ്. ടൈറ്റാനിക് ആണ് സിനിമ. ജാക്ക് റോസിന്റെ ചിത്രം വരയ്ക്കുകയാണ്...
സിനിമ കാണാന് എത്തിയവരില് ഏറിയ പങ്കും ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമ തന്നെ ആദ്യമായി കാണുന്നവരാണ്. ചിലര് ഞെട്ടുന്നു. ചിലര് വാ പൊളിക്കുന്നു. ചിലര് ഉമിനീരിറക്കുന്നു. ചില മാതാപിതാക്കള് കുട്ടികളുടെ കണ്ണുകള് പൊത്തുന്നു. ചരിത്രചിത്രം കാണിക്കാനായി കുട്ടികളെ സ്കൂളില് നിന്ന് കൊണ്ട് വന്ന ടീച്ചേഴ്സ് എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഉരുകുന്നു. ഒരുമിച്ചു വന്ന ചിലര് ഇത് കഴിഞ്ഞ് എങ്ങനെ ഫേസ് ചെയ്യും എന്നാലോചിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെയെങ്കിലും സ്ക്രീനില് നിന്ന് ആരും കണ്ണെടുക്കുന്നുമില്ല. കണ്ണടയ്ക്കുന്നുമില്ല. തിയേറ്ററില് ഉഷ്ണം കൂടുന്നു. സൂചി വീണാല് എക്കോയില് കേള്ക്കാവുന്ന അന്തരീക്ഷം. അപ്പോള് തിയേറ്ററിലെ ഒരു കോണില് നിന്നും ഒരു ശബ്ദം... പതിയെ... എങ്കിലും വ്യക്തമായത്... പാതി ആത്മഗതം പോലുള്ളത്...
"പതുക്കെയൊക്കെ വരച്ചാ മതി കേട്ടോ..." :P
*പറഞ്ഞു കേട്ടത്.
സിനിമ കാണാന് എത്തിയവരില് ഏറിയ പങ്കും ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമ തന്നെ ആദ്യമായി കാണുന്നവരാണ്. ചിലര് ഞെട്ടുന്നു. ചിലര് വാ പൊളിക്കുന്നു. ചിലര് ഉമിനീരിറക്കുന്നു. ചില മാതാപിതാക്കള് കുട്ടികളുടെ കണ്ണുകള് പൊത്തുന്നു. ചരിത്രചിത്രം കാണിക്കാനായി കുട്ടികളെ സ്കൂളില് നിന്ന് കൊണ്ട് വന്ന ടീച്ചേഴ്സ് എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഉരുകുന്നു. ഒരുമിച്ചു വന്ന ചിലര് ഇത് കഴിഞ്ഞ് എങ്ങനെ ഫേസ് ചെയ്യും എന്നാലോചിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെയെങ്കിലും സ്ക്രീനില് നിന്ന് ആരും കണ്ണെടുക്കുന്നുമില്ല. കണ്ണടയ്ക്കുന്നുമില്ല. തിയേറ്ററില് ഉഷ്ണം കൂടുന്നു. സൂചി വീണാല് എക്കോയില് കേള്ക്കാവുന്ന അന്തരീക്ഷം. അപ്പോള് തിയേറ്ററിലെ ഒരു കോണില് നിന്നും ഒരു ശബ്ദം... പതിയെ... എങ്കിലും വ്യക്തമായത്... പാതി ആത്മഗതം പോലുള്ളത്...
"പതുക്കെയൊക്കെ വരച്ചാ മതി കേട്ടോ..." :P
*പറഞ്ഞു കേട്ടത്.
01 December 2015
വയറുള്ളവന്റെ വേദന
ഫോട്ടോയില് വയര് കാണാതിരിക്കാനായി എയര് പിടച്ചു നില്ക്കുന്നവന്റെ വിഷമം ക്ലിക്ക് ചെയ്യാന് വൈകുന്ന ഫോട്ടോഗ്രാഫറുണ്ടോ അറിയുന്നു.
17 September 2015
അവള് പറഞ്ഞത്
പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ കാര്യത്തില് പലപ്പോഴും തീരുമാനങ്ങളും നിലപാടുകളും ഇഷ്ട്ടങ്ങളുമെല്ലാം ശരി-തെറ്റുകള്ക്ക് അപ്പുറമാണെന്ന് നീ പറഞ്ഞത് എത്ര ശരിയാണ്...
#her #love #life
#her #love #life
16 September 2015
മാരിയോ
ചാടിക്കടക്കാന് തടസ്സങ്ങള് ഇല്ലെങ്കില് പിന്നെ മാരിയോ ഗെയിമിന് രസമെന്താണ്... ആ മാരിയോ ഗെയിമാണ് ജീവിതം.
14 September 2015
ഡബിള് ബാരല്
സിനിമയുടെ യദാര്ത്ഥ പെയിന് അറിഞ്ഞ കാലം മുതല് സിനിമകളെ കുറിച്ച് നല്ലത് പറയാനുണ്ടെങ്കില് മാത്രമേ എഴുതാവൂ ഇല്ലെങ്കില് എഴുതാതിരിക്കുക എന്ന നല്ല തീരുമാനം ഡബിള് ബാരലിന് വേണ്ടി ഞാന് തെറ്റിക്കുകയാണ്. ചില ഭാഗങ്ങള് ഗംഭീരമായി തന്നെ തോന്നിയെങ്കിലും ടോട്ടാലിറ്റിയില് ഡബിള് ബാരല് വ്യക്തിപരമായി എന്റെ ഇഷ്ട്ട സിനിമയല്ല. പരമാവധി ശ്രമിച്ചിട്ടും എനിക്ക് ആസ്വദിക്കാന് കഴിഞ്ഞില്ല. കുത്തുകള് ചേര്ത്ത് വായിച്ചെടുക്കുന്നതില് ഞാന് തോറ്റു. ഇതിലെ അര്ത്ഥതലങ്ങളും മേക്കിങ്ങിലെ ബ്രില്ല്യന്സും കണ്ടെത്താനും താരതമ്യം ചെയ്യാനും മാത്രം ലോക സിനിമകള് ഒട്ട് ഞാന് കണ്ടിട്ടുമില്ല. നാളെ ഇത് വാഴ്ത്തപ്പെടുമോ താഴ്ത്തപ്പെടുമോ എന്നും എനിക്കറിയില്ല. എന്നിട്ടും ഞാനിത് എഴുതുന്നത് ഒരു കാര്യം എനിക്ക് നിശ്ചയമുള്ളത് കൊണ്ടാണ്. ഡബിള് ബാരല് ഒരു യദാര്ത്ഥ സിനിമാ പ്രേമി കണ്ടിരിക്കേണ്ട സിനിമയാണ്. ഐ റിപ്പീറ്റ് യദാര്ത്ഥ സിനിമാ പ്രേമി. അതിന്റെ അര്ത്ഥവും നിര്വ്വചനവും, തെളിവും സിനിമകളോടുള്ള മനോഭാവമാണ്. അത് വേറെ ലെവലാണ്. ഈ പ്രസ്താവനയിലെ (അതെ, പ്രസ്താവന തന്നെ) എന്റെ രാഷ്ട്രീയം സിമ്പിള് ആണ്. ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടാലും ഇല്ലെങ്കിലും വിജയിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും പതിവിനെ പൊളിക്കാന് വരുംകാല സിനിമാക്കാര്ക്ക് ഇത് കൊടുക്കുന്ന ധൈര്യമാണ് ഡബിള് ബാരലിന് ഞാന് കൊടുക്കേണ്ട സപ്പോര്ട്ട്. അത് ഇഷ്ട്ടത്തിനും ഇഷ്ട്ടക്കേടിനും മുകളില് ആണ് എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു. അത് പുതുമകളിലേക്ക് കണ്ണ് തുറക്കാനുള്ള കൊതിയാണ്. അതിനി പാളിയാലും വീണ്ടും വീണ്ടും പുതുമകള്ക്ക് ടിക്കറ്റ് എടുക്കാനുള്ള എന്റെ ആവേശമാണ്. അതിലുള്ള സിനിമയുടെ ഭാവിയാണ്. അതില് പിഴവ് പറ്റിയാല് അത് എന്റെ മാത്രം നഷ്ട്ടമാണ്. ഞാനതങ്ങ് സഹിക്കും. സഹിക്കുന്നു... ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ട് വാഴ്ത്തിക്കണ്ട സുഹൃത്തുക്കളോടും ബഹുമാനിക്കുന്ന വ്യക്തിത്വങ്ങളോടും അസൂയയും ആസ്വദിക്കാന് കഴിയാതെ പോയതിലുള്ള എന്റെ സങ്കടവും അറിയിക്കുന്നു. ഇഷ്ട്ടപ്പെടാത്ത ഓരോ സിനിമയും എന്റെ മാത്രം നഷ്ട്ടങ്ങളാണ് എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു. നിന്ദിക്കാതെ അടുത്ത സിനിമയ്ക്ക് കാക്കുന്നു.
#ISupportDoubleBarrel
13 September 2015
റോക്ക്സ്റ്റാര്
ഇറ്റലി.
വെറോനയിലെ ഗാലറി ആര്ത്തിരമ്പുകയാണ്... സ്റ്റേഡിയത്തിന് അകത്തും പുറത്തും ആരവത്തിന്റെ അലയൊലികള്. ആവേശത്തിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് പോലെ അന്തരീക്ഷത്തില് ഡ്രംസിന്റെ താളം. വിംഗ്സ് ഓണ് ഫയര് ടൂര് 2011; മ്യൂസിക് കണ്സേര്ട്ട് തുടങ്ങാന് ഇനി നിമിഷങ്ങള് മാത്രം. പതിനായിരങ്ങള് അക്ഷമരായി അവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നത് ഒരെയോരാള്ക്ക് വേണ്ടിയാണ്... അവരെ അവിടെ എത്തിച്ചിരിക്കുന്നത് ആ ഒരൊറ്റ പേരാണ്... ജോര്ദാന് ... ദ റോക്ക്സ്റ്റാര് ... അയാള്ക്ക് വേണ്ടി വേദിയും മനസുകളും ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിട്ടു നേരമായിരിക്കുന്നു. എന്നാല് ജോര്ദാന്???
ലോകം കാതോര്ക്കുന്ന, ആരാധിക്കുന്ന, ആ മാന്ത്രികന് കുറച്ച് ദൂരെയായി തെരുവില് ഒരു പിടിവലിയിലാണ്... ലോക്കല് ലഹരിശാലായില് നിന്നു തുടങ്ങിയ ഒരു കശപിശ. കുറച്ചു പേര് അയാളെ പിടിച്ച് വെച്ചിരിക്കുന്നു. മര്ദിക്കുന്നു. മുഖത്ത് ചോരയുടെ നഖപ്പാടുകള്. തിരിച്ച് ആക്രമിക്കുന്ന അയാളില് വല്ലാത്ത ഒരുതരം വന്യത. ഒരുവേള അവരില് നിന്നും കുതറിയോടുന്ന അയാള് പടികളും ഇടവഴികളും കടന്ന് സിഗ്നല് പോലും വക വെയ്ക്കാതെ റോഡ് മുറിച്ചു കടന്ന് ബസില് കയറുന്നു. വഴിയരികില് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന വലിയ ഫ്ലക്സിലെ മുഖം തന്നെയല്ലേ ഇതെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന പിന് സീറ്റുകാരി വൃദ്ധയുടെ അത്ഭുതം. അയാള് ബസ്സിറങ്ങുമ്പോള് സ്റ്റേഡിയത്തിന് പുറത്ത് കാത്തു നില്ക്കുന്ന സ്ത്രീകളുടെ ആര്പ്പു വിളികള്. അത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ മെയിന് ഗേറ്റിലേക്ക് നടന്നടുക്കുന്ന ജോര്ദാന്. ബാരിക്കേടിനോടുള്ള ദേഷ്യം. ഓടിയടുക്കുന്ന കൂടുതല് ആരാധികമാര്. പാഞ്ഞടുക്കുന്ന സെക്യൂരിറ്റീസ്. മറ്റൊന്നിലേക്കും ശ്രദ്ധ പോകാതെ സുരക്ഷാ വലയത്തിനോടൊപ്പം വേദിയിലേക്ക് നീങ്ങുന്ന ജോര്ദാന്. ചടുലമായ ചുവടുകള്. ഓരോ ചുവടിലും മുഖത്ത് ആരോടെന്നില്ലാത്ത അമര്ഷം. കൂസലില്ലായ്മ. ഇനിയൊന്നും നഷ്ട്ടപ്പെടുവാന് ഇല്ലാത്തവനെപ്പോലെയുള്ള ഒരു നിര്വികാരത. ഇടയ്ക്ക് മുകളിലേക്ക് നോക്കി നിശ്വാസം. ഗാലറിയിലേക്ക് അയാള് എത്തുമ്പോള് ഇരട്ടിക്കുന്ന ഇരമ്പം. ജനസമുദ്രത്തിലൂടെ ചാല് തീര്ത്ത് ഒടുവില് അയാള് വേദിയിലേക്ക്... മാറുന്ന ഡ്രംസിന്റെ താളം. ഊരി നിലത്തിടുന്ന ഓവര്കോട്ട്. ഗിറ്റാര് ഏല്പ്പിക്കുന്ന സഹായി. പുതിയ ഓവര് കോട്ട് ധരിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരു സഹായി. 4,3,2... കൈകുടയുന്ന ജോര്ദാന്. സ്റ്റേജിലെ വലിയ സ്ക്രീനിന് അഭിമുഖമായി ജനങ്ങള്ക്ക് പിന്തിരിഞ്ഞ് നില്ക്കുന്ന ജോര്ദാന്. വെള്ളമൊഴിച്ച് കഴുകുന്ന മുഖം. മുറുകുന്ന താളം. ഒരു കുതിപ്പിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പ്. അയാള് തിരിയുന്നു. ബീറ്റ് മാറുന്നു. മൈക്കിനു നേരെ കുതിക്കുന്ന ജോര്ദാന്. മൈക്കില് ഉറച്ച പിടിത്തം. ആളുകളിലേക്ക് ഒരു നോട്ടം. കണ്ണുകളില് ഗൂഡമായ ഒരു വേദന. ഉള്ളില് കത്തുന്ന തീയുടെ പ്രതിഫലനം. ജോര്ദാന്റെ കൈ വിരല് സ്ട്ട്രിങ്ങ്സിലേക്ക്...
ഇമ്മീഡിയറ്റ് കട്ട് റ്റു ഡല്ഹി.
കയ്യില് ഗിറ്റാറുമേന്തി അവിടെ ജനാര്ദനന് പാടുകയാണ്... അവന്റെ ജീവിതം തുടങ്ങുകയാണ്... സംഗീതം മാത്രം സ്വപ്നം കണ്ട ജനാര്ദന് എന്ന ശരാശരി ദില്ലിക്കാരന് ചെറുപ്പക്കാരന്റെ സ്വപ്നത്തിന്റെ, ഉള്ളിലെ സംഗീതമായി മാറുന്ന അവന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ, പ്രണയ നഷ്ട്ടത്തിന്റെ, ദര്ശനത്തിന്റെ, ഒരായുസ്സ് മുഴുവന് പാടിത്തീരുന്ന വേദനയുടെ ജീവിതം... റോക്ക്സ്റ്റാര് എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ 5 മിനിറ്റ് തന്നെ അത് പറയുന്നുണ്ട്. ഒരുപക്ഷേ ആദ്യ കാഴ്ച്ചയില് വ്യക്തമായേക്കാത്ത ഒന്ന്. ഈ തുടക്കം വീണ്ടും വീണ്ടും കാണുക എന്നത് ഇപ്പോള് ഒരു ശീലമായിരിക്കുന്നു... വീണ്ടും കാണുമ്പോള് കൂടുതല് ആഴം കാണുന്നു. കണ്ടിട്ടുള്ള സിനിമകളിലേക്കും വെച്ച് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട തുടക്കങ്ങളില് ഒന്നാകുന്നു...
#സിനിമ #ജിവിതം #പഠനം
വെറോനയിലെ ഗാലറി ആര്ത്തിരമ്പുകയാണ്... സ്റ്റേഡിയത്തിന് അകത്തും പുറത്തും ആരവത്തിന്റെ അലയൊലികള്. ആവേശത്തിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് പോലെ അന്തരീക്ഷത്തില് ഡ്രംസിന്റെ താളം. വിംഗ്സ് ഓണ് ഫയര് ടൂര് 2011; മ്യൂസിക് കണ്സേര്ട്ട് തുടങ്ങാന് ഇനി നിമിഷങ്ങള് മാത്രം. പതിനായിരങ്ങള് അക്ഷമരായി അവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നത് ഒരെയോരാള്ക്ക് വേണ്ടിയാണ്... അവരെ അവിടെ എത്തിച്ചിരിക്കുന്നത് ആ ഒരൊറ്റ പേരാണ്... ജോര്ദാന് ... ദ റോക്ക്സ്റ്റാര് ... അയാള്ക്ക് വേണ്ടി വേദിയും മനസുകളും ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിട്ടു നേരമായിരിക്കുന്നു. എന്നാല് ജോര്ദാന്???
ലോകം കാതോര്ക്കുന്ന, ആരാധിക്കുന്ന, ആ മാന്ത്രികന് കുറച്ച് ദൂരെയായി തെരുവില് ഒരു പിടിവലിയിലാണ്... ലോക്കല് ലഹരിശാലായില് നിന്നു തുടങ്ങിയ ഒരു കശപിശ. കുറച്ചു പേര് അയാളെ പിടിച്ച് വെച്ചിരിക്കുന്നു. മര്ദിക്കുന്നു. മുഖത്ത് ചോരയുടെ നഖപ്പാടുകള്. തിരിച്ച് ആക്രമിക്കുന്ന അയാളില് വല്ലാത്ത ഒരുതരം വന്യത. ഒരുവേള അവരില് നിന്നും കുതറിയോടുന്ന അയാള് പടികളും ഇടവഴികളും കടന്ന് സിഗ്നല് പോലും വക വെയ്ക്കാതെ റോഡ് മുറിച്ചു കടന്ന് ബസില് കയറുന്നു. വഴിയരികില് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന വലിയ ഫ്ലക്സിലെ മുഖം തന്നെയല്ലേ ഇതെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന പിന് സീറ്റുകാരി വൃദ്ധയുടെ അത്ഭുതം. അയാള് ബസ്സിറങ്ങുമ്പോള് സ്റ്റേഡിയത്തിന് പുറത്ത് കാത്തു നില്ക്കുന്ന സ്ത്രീകളുടെ ആര്പ്പു വിളികള്. അത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ മെയിന് ഗേറ്റിലേക്ക് നടന്നടുക്കുന്ന ജോര്ദാന്. ബാരിക്കേടിനോടുള്ള ദേഷ്യം. ഓടിയടുക്കുന്ന കൂടുതല് ആരാധികമാര്. പാഞ്ഞടുക്കുന്ന സെക്യൂരിറ്റീസ്. മറ്റൊന്നിലേക്കും ശ്രദ്ധ പോകാതെ സുരക്ഷാ വലയത്തിനോടൊപ്പം വേദിയിലേക്ക് നീങ്ങുന്ന ജോര്ദാന്. ചടുലമായ ചുവടുകള്. ഓരോ ചുവടിലും മുഖത്ത് ആരോടെന്നില്ലാത്ത അമര്ഷം. കൂസലില്ലായ്മ. ഇനിയൊന്നും നഷ്ട്ടപ്പെടുവാന് ഇല്ലാത്തവനെപ്പോലെയുള്ള ഒരു നിര്വികാരത. ഇടയ്ക്ക് മുകളിലേക്ക് നോക്കി നിശ്വാസം. ഗാലറിയിലേക്ക് അയാള് എത്തുമ്പോള് ഇരട്ടിക്കുന്ന ഇരമ്പം. ജനസമുദ്രത്തിലൂടെ ചാല് തീര്ത്ത് ഒടുവില് അയാള് വേദിയിലേക്ക്... മാറുന്ന ഡ്രംസിന്റെ താളം. ഊരി നിലത്തിടുന്ന ഓവര്കോട്ട്. ഗിറ്റാര് ഏല്പ്പിക്കുന്ന സഹായി. പുതിയ ഓവര് കോട്ട് ധരിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരു സഹായി. 4,3,2... കൈകുടയുന്ന ജോര്ദാന്. സ്റ്റേജിലെ വലിയ സ്ക്രീനിന് അഭിമുഖമായി ജനങ്ങള്ക്ക് പിന്തിരിഞ്ഞ് നില്ക്കുന്ന ജോര്ദാന്. വെള്ളമൊഴിച്ച് കഴുകുന്ന മുഖം. മുറുകുന്ന താളം. ഒരു കുതിപ്പിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പ്. അയാള് തിരിയുന്നു. ബീറ്റ് മാറുന്നു. മൈക്കിനു നേരെ കുതിക്കുന്ന ജോര്ദാന്. മൈക്കില് ഉറച്ച പിടിത്തം. ആളുകളിലേക്ക് ഒരു നോട്ടം. കണ്ണുകളില് ഗൂഡമായ ഒരു വേദന. ഉള്ളില് കത്തുന്ന തീയുടെ പ്രതിഫലനം. ജോര്ദാന്റെ കൈ വിരല് സ്ട്ട്രിങ്ങ്സിലേക്ക്...
ഇമ്മീഡിയറ്റ് കട്ട് റ്റു ഡല്ഹി.
കയ്യില് ഗിറ്റാറുമേന്തി അവിടെ ജനാര്ദനന് പാടുകയാണ്... അവന്റെ ജീവിതം തുടങ്ങുകയാണ്... സംഗീതം മാത്രം സ്വപ്നം കണ്ട ജനാര്ദന് എന്ന ശരാശരി ദില്ലിക്കാരന് ചെറുപ്പക്കാരന്റെ സ്വപ്നത്തിന്റെ, ഉള്ളിലെ സംഗീതമായി മാറുന്ന അവന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ, പ്രണയ നഷ്ട്ടത്തിന്റെ, ദര്ശനത്തിന്റെ, ഒരായുസ്സ് മുഴുവന് പാടിത്തീരുന്ന വേദനയുടെ ജീവിതം... റോക്ക്സ്റ്റാര് എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ 5 മിനിറ്റ് തന്നെ അത് പറയുന്നുണ്ട്. ഒരുപക്ഷേ ആദ്യ കാഴ്ച്ചയില് വ്യക്തമായേക്കാത്ത ഒന്ന്. ഈ തുടക്കം വീണ്ടും വീണ്ടും കാണുക എന്നത് ഇപ്പോള് ഒരു ശീലമായിരിക്കുന്നു... വീണ്ടും കാണുമ്പോള് കൂടുതല് ആഴം കാണുന്നു. കണ്ടിട്ടുള്ള സിനിമകളിലേക്കും വെച്ച് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട തുടക്കങ്ങളില് ഒന്നാകുന്നു...
#സിനിമ #ജിവിതം #പഠനം
04 September 2015
കഥയില്ലാത്ത കഥകള് - ആദ്യ പുസ്തകം
എഴുത്തില് പിച്ച വെച്ചത് ഈ ബൂലോകത്താണ്... ചുവടുകളില് കയ്യടിച്ച് പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചും വീഴ്ചകളില് താങ്ങായും ബൂലോകവും ബ്ലോഗ്ഗര് സുഹൃത്തുക്കളും എന്നും പ്രോത്സാഹനവും പ്രചോദനവുമായിരുന്നു. ആ നിങ്ങളിലേക്ക്... ആദ്യ പുസ്തകം എന്ന 3 വര്ഷത്തെ കാത്തിരിപ്പും സ്വപ്നവും അധ്വാനവും പ്രതീക്ഷയും വലിയ സന്തോഷത്തോടെ പങ്കു വെയ്ക്കുന്നു. അതെ, എന്റെ ആദ്യ പുസ്തകം 'കഥയില്ലാത്ത കഥകള്' സ്റ്റോറുകളില് എത്തിയിരിക്കുന്നു. ചെറുകഥകള് ആണ്. ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്സ് ആണ് പ്രസാധകര്. ആവതാരിക ഉണ്ണി ആര്. 2011ല് കുഞ്ഞു കുറിപ്പുകളുമായി ഈ ബൂലോകത്തേക്ക് കാലെടുത്തു വെയ്ക്കുമ്പോള് ഇവിടേക്കൊന്നും എത്തുമെന്ന് കരുതിയതല്ല പ്ലാന് ചെയ്തതുമല്ല. ഹൃദയത്തില് നിന്ന് നന്ദി നന്ദി നന്ദി...
ഓണ്ലൈന് പ്രകാശനം ആയിരുന്നു. റൈറ്റര് ഡയറക്ടര് മമാസ് സര് ഓണ്ലൈന് ആയി പ്രകാശനം ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
എന്നത്തേയും പോലെ പിന്തുണയും പ്രോത്സാഹനവും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. പുസ്തകം വാങ്ങിക്കണം. വായിച്ച് അഭിപ്രായം അറിയിക്കണം. പുസ്തകം ആമസോണില് ലഭ്യമാണ്. ആമസോണ് സ്റ്റോര് ലിങ്ക്: http://goo.gl/Ye928c
അടുത്ത് ദേശാഭിമാനി ബുക്ക് ഹൗസ് ഉണ്ടെങ്കില് അവിടെ നിന്നും വാങ്ങാം. അടുത്ത് സ്റ്റോര് ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കാന് ദേശാഭിമാനി ബുക്ക് ഹൗസ് അഡ്രസ് ലിങ്ക്: http://www.chinthapublishers.com/en/index.php?page=contactus
ഇതല്ലെങ്കില് അഡ്രസ് തന്നാല് ഞാന് പോസ്റ്റല് ഏര്പ്പാട് ചെയ്യാം.
08 July 2015
മാറ്റത്തിന്റെ കോംപാക്റ്റ് ഡിസ്ക്
നാട്ടില് നിന്ന് ടൌണിലേക്കുള്ള ഒരു രാത്രി യാത്ര...
അങ്ങാടിയും പാടങ്ങളും കളിക്കളങ്ങളും കടന്നു പോകുന്ന ആ നാട്ടിന്പുറയാത്രയില് ബസ്സിന്റെ സ്പീക്കറില് നിന്നും ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് സോംഗ്... എല്ട്ടണ് ജോണ് ആണ്... ഒരു നിമിഷം ഞാന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി... പട്ടണപ്രവേശത്തിന് തയ്യാറെടുക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ പഴയ അതേ പുലരി ബസ്സിന്റെ പോക്കില് പുറകോട്ടു പോകുന്നത് വാഷിംഗ്ടണ് DCയോ മിയാമി ബീച്ചോ മറ്റോ ആണെന്ന് ഒരു തോന്നല്. ഇംഗ്ലീഷ് പാട്ടും സൈഡ് സീറ്റിലെ തണുത്ത കാറ്റും അടുത്ത് പുതുക്കിയ ബസിലെ ലൈറ്റുകളും ചേര്ന്നപ്പോള് ന്യൂയോര്ക്കിലെ ഒരു ബീച്ച് സൈഡ് കോഫീ ഷോപ്പില് ഇരിക്കുന്ന പോലെ. നോക്കുമ്പോള് വശങ്ങളില് ഗണേഷ് ടെയ്ലേഴ്സും അനുഗ്രഹ റ്റ്യൂഷന് സെന്ററും മാറ്റമില്ലാതെ. പഴയ അതേ ഊര്ജസ്വലതയില് കണ്ടക്റ്റര് ബാബുവേട്ടനും, രണ്ട് ബട്ടന്സ് അഴിച്ചിട്ട് ഡ്രൈവര് രാഘവേട്ടനും തന്നെ... കിളിയ്ക്ക് മാറ്റമുണ്ട്... എന്നും 'കൂട്ടില് നിന്നും മേട്ടില് വന്ന പൈങ്കിളിയും', 'ഒരു ദളം മാത്ര'വുമൊക്കെ പാടിയിരുന്ന ആ 80കളുടെ CDയെക്കുറിച്ച് ഞാന് ചോദിച്ചപ്പോള്, പിന്നെത്തരാന് മറന്ന ബാക്കിപ്പൈസ ചോദിക്കുമ്പോഴുള്ള അതേ കള്ളച്ചിരിയോടെ ബാബുവേട്ടന് പറഞ്ഞു
"കിളിയായിട്ട് വന്ന പുതിയ ചെക്കന് പിടിപ്പിച്ച് കൊണ്ടോന്ന (പിടിപ്പിച്ചത് എന്നേ ഇപ്പോഴും പറയൂ. ആ പഴയ കാസെറ്റ് കാല ശീലം) CDയാ... ഒരു മാറ്റൊക്കെ വേണ്ടെടോ...?"
ഞാനും ചിരിച്ചു...
അനിവാര്യമായ പുതിയ തലമുറയുടെ മാറ്റം... പുതുമയുള്ള നല്ല മാറ്റങ്ങള് ഇനിയും ഉണ്ടാകട്ടെ... എന്നാല് CD മാറിയാലും പാടവും കളിക്കളങ്ങളുമൊക്കെയുള്ള നാടിന്റെ നന്മ മാറാതിരിക്കട്ടെ.
എല്ട്ടണ് ജോണ് പാടുന്നു...
"Never say goodbye
Never say goodbye"
അങ്ങാടിയും പാടങ്ങളും കളിക്കളങ്ങളും കടന്നു പോകുന്ന ആ നാട്ടിന്പുറയാത്രയില് ബസ്സിന്റെ സ്പീക്കറില് നിന്നും ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് സോംഗ്... എല്ട്ടണ് ജോണ് ആണ്... ഒരു നിമിഷം ഞാന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി... പട്ടണപ്രവേശത്തിന് തയ്യാറെടുക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ പഴയ അതേ പുലരി ബസ്സിന്റെ പോക്കില് പുറകോട്ടു പോകുന്നത് വാഷിംഗ്ടണ് DCയോ മിയാമി ബീച്ചോ മറ്റോ ആണെന്ന് ഒരു തോന്നല്. ഇംഗ്ലീഷ് പാട്ടും സൈഡ് സീറ്റിലെ തണുത്ത കാറ്റും അടുത്ത് പുതുക്കിയ ബസിലെ ലൈറ്റുകളും ചേര്ന്നപ്പോള് ന്യൂയോര്ക്കിലെ ഒരു ബീച്ച് സൈഡ് കോഫീ ഷോപ്പില് ഇരിക്കുന്ന പോലെ. നോക്കുമ്പോള് വശങ്ങളില് ഗണേഷ് ടെയ്ലേഴ്സും അനുഗ്രഹ റ്റ്യൂഷന് സെന്ററും മാറ്റമില്ലാതെ. പഴയ അതേ ഊര്ജസ്വലതയില് കണ്ടക്റ്റര് ബാബുവേട്ടനും, രണ്ട് ബട്ടന്സ് അഴിച്ചിട്ട് ഡ്രൈവര് രാഘവേട്ടനും തന്നെ... കിളിയ്ക്ക് മാറ്റമുണ്ട്... എന്നും 'കൂട്ടില് നിന്നും മേട്ടില് വന്ന പൈങ്കിളിയും', 'ഒരു ദളം മാത്ര'വുമൊക്കെ പാടിയിരുന്ന ആ 80കളുടെ CDയെക്കുറിച്ച് ഞാന് ചോദിച്ചപ്പോള്, പിന്നെത്തരാന് മറന്ന ബാക്കിപ്പൈസ ചോദിക്കുമ്പോഴുള്ള അതേ കള്ളച്ചിരിയോടെ ബാബുവേട്ടന് പറഞ്ഞു
"കിളിയായിട്ട് വന്ന പുതിയ ചെക്കന് പിടിപ്പിച്ച് കൊണ്ടോന്ന (പിടിപ്പിച്ചത് എന്നേ ഇപ്പോഴും പറയൂ. ആ പഴയ കാസെറ്റ് കാല ശീലം) CDയാ... ഒരു മാറ്റൊക്കെ വേണ്ടെടോ...?"
ഞാനും ചിരിച്ചു...
അനിവാര്യമായ പുതിയ തലമുറയുടെ മാറ്റം... പുതുമയുള്ള നല്ല മാറ്റങ്ങള് ഇനിയും ഉണ്ടാകട്ടെ... എന്നാല് CD മാറിയാലും പാടവും കളിക്കളങ്ങളുമൊക്കെയുള്ള നാടിന്റെ നന്മ മാറാതിരിക്കട്ടെ.
എല്ട്ടണ് ജോണ് പാടുന്നു...
"Never say goodbye
Never say goodbye"
01 June 2015
ചെമ്പരത്തി
ചങ്കു പറിച്ചവന് ചന്തയില്
വെച്ചപ്പോള് ചുമ്മാതെ പോയവരൊത്തു കൂടി
ചോര പൊടിയുന്ന കണ്ണുമായന്നവന്
ചൂരുന്ന ചോദ്യങ്ങള്ക്കുത്തരമായ്
കിലോയ്ക്ക്
എത്രയാണെന്നൊരുത്തന്?
ഫ്രഷ് ആണോ? എന്നൊരുത്തി
തൊട്ടടുത്ത കടയിലെ വിലയെറിഞ്ഞവര്,
ISI മുദ്രയും ബാര് കോഡും ചൂഴ്ന്നവര്,
ചിന്നിത്തെറിക്കുന്ന ചോര
തുടച്ചു കൊണ്ടന്നത്തെ ഊണിനു വില പേശി
ചുളുവിനു ചൂണ്ടുവാന്
ചൂളിപ്പറന്നവര് ന്യായവിലയിലുടക്കി നിന്നു
ചോദ്യശരങ്ങള് തന്
ദിനമദതന്ത്യത്തില്, വിട്ടുപോകാച്ചരക്കാണെന്ന ബോധ്യത്തില് ചങ്കുമെടുത്തവന് വീടുതേടി
മനസുമടുപ്പിന്റെ തിരിച്ചുപോക്കിലവന് തെരുവുനായയ്ക്കത് വെച്ച് നീട്ടി
ചേമ്പിലത്താളില് പിടയുന്ന
ചങ്കുകണ്ടൊരുനിമിഷമാനായ സ്തബ്ധനായി
ഒരുവേള ബോധം വീണ്ടെടുത്തു
കൊണ്ടാനായ ഇരുളിലേക്കോടി മാഞ്ഞു
ഒട്ടിയ വയറുമായ് ഓടുന്ന നായ
തന് മോങ്ങലിലന്നവന് വീടു പൂകി
പഴയ സാമാനങ്ങള് തന്
തട്ടിന്പുറമൊന്നില് ചേമ്പിലപ്പൊതിയ്ക്കന്നു വിശ്രമമായ്...
06 May 2015
മനസ് പകര്ത്തിയ ചിത്രങ്ങള്
നെഞ്ചോടു ചേര്ത്തു പിടിച്ചിരിക്കുന്ന വികാരങ്ങളില് ഒന്നാണ്
ഫോട്ടോഗ്രഫി. എത്രത്തോളം നല്ല ഫോട്ടോഗ്രാഫര് ആണെന്നറിയില്ലെങ്കിലും
ഞാന് ഇപ്പോഴും ക്ലിക്ക് ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു... എടുത്ത പ്രിയപ്പെട്ടവയിൽ ചിലത് താഴെ ചേര്ക്കുന്നു.
ഫോട്ടോഗ്രഫി ബ്ളോഗ്: http://jkgraphy.blogspot.in/
ഫോട്ടോഗ്രഫി പേജ്: https://www.facebook.com/jkgraphy?ref=hl
08 April 2015
സാമ്രാജ്യങ്ങള് അസ്തമിക്കുമ്പോള്
ഒരിക്കല് കൂടി അംഗരാജ്യം വരള്ച്ച കണ്ടു.
വൈശാലിപ്പുഴ വറ്റി... ജനങ്ങള് ഒരിറ്റു കുടി നീരിനായി വലഞ്ഞു... സൂര്യകോപം താങ്ങാനാവാതെ പലരും മരിച്ചു വീണു തുടങ്ങി.
അന്ന് അവരില് പലരും വൈശാലിയെ ഓര്ത്തു. ഒരിക്കല് ഇതുപോലെ കൊടിയ വരള്ച്ച കൊണ്ടു വരണ്ട അംഗ രാജ്യത്ത് മഴ പെയ്യിക്കാനായി, സ്ത്രീ സാന്നിധ്യമറിയാത്ത മുനി കുമാരനെ സ്വന്തം ശരീരം വില കൊടുത്തു കൊണ്ടു വന്ന ആ ദേവദാസിയോട് ചെയ്തത് എന്തായിരുന്നു എന്ന് അവര് കുറ്റബോധത്തോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ ഓര്മ്മകള് പോലും അവരെ ചുട്ടു പൊള്ളിക്കുന്നതായി അവര്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.
മുനികുമാരനില് നിന്നും രാജകുമാരനിലേക്ക് ഉയര്ന്ന ഋഷ്യശൃംഘന് ഒരിക്കല് കൂടി യാഗത്തിനിറങ്ങി.
ദിവസങ്ങള് നീണ്ട യാഗത്തിനൊടുവില് അംഗരാജ്യം വീണ്ടും മഴ കണ്ടു. അതു വരെ കണ്ടിട്ടുള്ളതില് വെച്ച് ഏറ്റവും വലിയ പേമാരി. ഋഷ്യശൃംഘന് പിന്നെയും രക്ഷകനായി. ജനങ്ങള് ആനന്ദനൃത്തം ചവിട്ടി. ലോമപാതന് പുളകിതനായി. രാജകുമാരി സ്വന്തം ഭര്ത്താവിനെ ഓര്ത്ത് അഭിമാനം കൊണ്ടു.
അവിടെ വൈശാലിയുടെ ഓര്മകള്ക്ക് വീണ്ടും അവസാനമായി...
എന്നാല് അന്ന് ആ മഴ നിന്നില്ല. ആഹ്ലാദത്തില് മതിമറക്കുന്നവരെ പ്രകൃതി മറന്നു. വൈശാലിപ്പുഴ കര കവിഞ്ഞൊഴുകി. അംഗരാജ്യം പ്രളയത്തില് മുങ്ങി. ഒരിക്കല് ഒരിറ്റു ജലത്തിനായി ദാഹിച്ചവര്ക്ക് ജലത്തില് തന്നെ അവസാനമായി.
രാജകുടുംബത്തിന്റെ അവസ്ഥയും വ്യത്യസ്തമല്ലായിരുന്നു. ഒരു ജീവന് പോലും ബാക്കിയില്ലാതെ അംഗ രാജ്യം നാമാവശേഷമായി.
പിന്നീടവിടെ മഴ പെയ്തിട്ടേയില്ല... മറ്റു ജനതകളാല് വെറുക്കപ്പെട്ട്, അവഗണനയുടെ വേദനയറിഞ്ഞ് കാലക്രമേണ ആ നാടൊരു മരുഭൂമിയായി...
ദൂരെ നിന്ന് നോക്കുമ്പോള് അതിനു വൈശാലിയുടെ ചന്തമായിരുന്നു. അതിന്റെ സൗന്ദര്യം ആരെയും വശീകരിക്കുന്നതായിരുന്നു...
വൈശാലിപ്പുഴ വറ്റി... ജനങ്ങള് ഒരിറ്റു കുടി നീരിനായി വലഞ്ഞു... സൂര്യകോപം താങ്ങാനാവാതെ പലരും മരിച്ചു വീണു തുടങ്ങി.
അന്ന് അവരില് പലരും വൈശാലിയെ ഓര്ത്തു. ഒരിക്കല് ഇതുപോലെ കൊടിയ വരള്ച്ച കൊണ്ടു വരണ്ട അംഗ രാജ്യത്ത് മഴ പെയ്യിക്കാനായി, സ്ത്രീ സാന്നിധ്യമറിയാത്ത മുനി കുമാരനെ സ്വന്തം ശരീരം വില കൊടുത്തു കൊണ്ടു വന്ന ആ ദേവദാസിയോട് ചെയ്തത് എന്തായിരുന്നു എന്ന് അവര് കുറ്റബോധത്തോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ ഓര്മ്മകള് പോലും അവരെ ചുട്ടു പൊള്ളിക്കുന്നതായി അവര്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.
മുനികുമാരനില് നിന്നും രാജകുമാരനിലേക്ക് ഉയര്ന്ന ഋഷ്യശൃംഘന് ഒരിക്കല് കൂടി യാഗത്തിനിറങ്ങി.
ദിവസങ്ങള് നീണ്ട യാഗത്തിനൊടുവില് അംഗരാജ്യം വീണ്ടും മഴ കണ്ടു. അതു വരെ കണ്ടിട്ടുള്ളതില് വെച്ച് ഏറ്റവും വലിയ പേമാരി. ഋഷ്യശൃംഘന് പിന്നെയും രക്ഷകനായി. ജനങ്ങള് ആനന്ദനൃത്തം ചവിട്ടി. ലോമപാതന് പുളകിതനായി. രാജകുമാരി സ്വന്തം ഭര്ത്താവിനെ ഓര്ത്ത് അഭിമാനം കൊണ്ടു.
അവിടെ വൈശാലിയുടെ ഓര്മകള്ക്ക് വീണ്ടും അവസാനമായി...
എന്നാല് അന്ന് ആ മഴ നിന്നില്ല. ആഹ്ലാദത്തില് മതിമറക്കുന്നവരെ പ്രകൃതി മറന്നു. വൈശാലിപ്പുഴ കര കവിഞ്ഞൊഴുകി. അംഗരാജ്യം പ്രളയത്തില് മുങ്ങി. ഒരിക്കല് ഒരിറ്റു ജലത്തിനായി ദാഹിച്ചവര്ക്ക് ജലത്തില് തന്നെ അവസാനമായി.
രാജകുടുംബത്തിന്റെ അവസ്ഥയും വ്യത്യസ്തമല്ലായിരുന്നു. ഒരു ജീവന് പോലും ബാക്കിയില്ലാതെ അംഗ രാജ്യം നാമാവശേഷമായി.
പിന്നീടവിടെ മഴ പെയ്തിട്ടേയില്ല... മറ്റു ജനതകളാല് വെറുക്കപ്പെട്ട്, അവഗണനയുടെ വേദനയറിഞ്ഞ് കാലക്രമേണ ആ നാടൊരു മരുഭൂമിയായി...
ദൂരെ നിന്ന് നോക്കുമ്പോള് അതിനു വൈശാലിയുടെ ചന്തമായിരുന്നു. അതിന്റെ സൗന്ദര്യം ആരെയും വശീകരിക്കുന്നതായിരുന്നു...
Subscribe to:
Posts (Atom)
























